နေရာတင်ပုံသွင်းသော ထိတွေ့အာရုံခံလမ်းခင်းဆိုတာ ဘာလဲ၊ ရှိပြီးသားလမ်းခင်းပေါ်မှာ ဘာကြောင့် ဒီလောက် ကောင်းမွန်စွာ အသုံးပြုနိုင်သလဲ။
နေရာတင်ပုံသွင်းသော ထိတွေ့အာရုံခံလမ်းခင်းဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ လူတိုင်းသွားလာနိုင်သော လမ်းလျှောက်လမ်းကြောင်းများ၊ ယာဉ်ရပ်နားနေရာများနှင့် အများပြည်သူသုံးနေရာများအတွက် ချုပ်ရိုးမရှိသော ဤထိတွေ့လမ်းလျှောက်လမ်းစနစ်ကို ကတ္တရာ သို့မဟုတ် ကွန်ကရစ်ပေါ်တွင် တိုက်ရိုက်တပ်ဆင်ပုံကို လေ့လာပါ။
ဤဓာတ်ပုံထဲရှိ ယာဉ်ရပ်နားနေရာကို ဖြတ်လျှောက်သွားလျှင် အစိမ်းရောင် ယာဉ်ရပ်နားကွက်များကို ဦးစွာသတိပြုမိနိုင်သည်။
သို့သော် ပို၍စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသည့်အပိုင်းမှာ အမှန်တကယ်အားဖြင့် ထိုနေရာများဘေးတစ်လျှောက် ရှည်လျားစွာပြေးနေသော အဝါရောင်အမြှောင်းဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ဆေးသုတ်ထားခြင်းမဟုတ်ပါ။
၎င်းသည် သာမန်ထိတွေ့အာရုံခံကြွေပြားများကို တန်းစီထားခြင်းလည်း မဟုတ်ပါ။
၎င်းမှာ နေရာတင်ပုံသွင်းသော ထိတွေ့အာရုံခံလမ်းခင်း ဖြစ်ပြီး— ရှိပြီးသားလမ်းခင်းပေါ်တွင် တိုက်ရိုက်ပုံဖော်ထားသည့် ထိတွေ့လမ်းညွှန်မျက်နှာပြင်တစ်ခုဖြစ်သည်။
လမ်းလျှောက်လမ်း၊ ယာဉ်ရပ်နားနေရာ သို့မဟုတ် ကတ္တရာမျက်နှာပြင်ကို အပြီးသတ်ထားပြီးသား စီမံကိန်းများတွင် ထိုကွာခြားချက်သည် အလွန်အရေးပါနိုင်သည်။
ဒါဆို နေရာတင်ပုံသွင်းသော ထိတွေ့အာရုံခံလမ်းခင်းဆိုတာ အတိအကျ ဘာလဲ။
ရိုးရာထိတွေ့အာရုံခံလမ်းခင်းကို ပုံမှန်အားဖြင့် ကွန်ကရစ်၊ ကြွေထည်၊ ရာဘာ သို့မဟုတ် ပလတ်စတစ်ကြွေပြားတစ်ချပ်ချင်းစီဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။
၎င်းတို့သည် အချောသတ်အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် လုပ်ငန်းခွင်သို့ ရောက်လာသည်။
ထို့နောက် အလုပ်သမားများက ၎င်းတို့ကို တစ်ချပ်ချင်းတပ်ဆင်ကြသည်။
နေရာတင်ပုံသွင်းသော ထိတွေ့အာရုံခံလမ်းခင်းသည် ကွဲပြားစွာ လုပ်ဆောင်သည်။
ထိတွေ့အာရုံခံပစ္စည်းကို လုပ်ငန်းခွင်တွင် ပြင်ဆင်ကာ ရှိပြီးသားမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်တင်ပြီး သီးသန့်ထိတွေ့အာရုံခံလမ်းခင်းပုံစံခွက်ဖြင့် ပုံဖော်သည်။
ပုံစံခွက်ကို ဖယ်ရှားပြီးသည်နှင့် လမ်းညွှန်အမြှောင်းဖုများ သို့မဟုတ် သတိပေးပုံစံများ ကျန်ရှိသည်။
ရလဒ်မှာ သီးခြားကြွေပြား ဒါဇင်များစွာအစား ဆက်တိုက်ဖြစ်နေသော ထိတွေ့အာရုံခံမျက်နှာပြင်တစ်ခုဖြစ်သည်။
ထိတွေ့အာရုံခံလမ်းခင်းသည် ခြေထောက်အောက် သို့မဟုတ် တုတ်ကောက်ဖြင့် ထိတွေ့သိရှိနိုင်သော မျက်နှာပြင်အချက်အလက်ကို ပေးရန် ဒီဇိုင်းပြုလုပ်ထားပြီး အမြင်အာရုံချို့တဲ့သူများအား လမ်းလျှောက်ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် လမ်းရှာနိုင်ရန် ကူညီပေးသည်။
ကြားရတာ ရိုးရှင်းပုံရသည်။
သို့သော် ကန်ထရိုက်တာတစ်ဦး၏ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် စိတ်ဝင်စားစရာမေးခွန်းမှာ—
လမ်းခင်းရှိနှင့်ပြီးဖြစ်လျှင် ဘာဖြစ်မလဲ။
အဲဒီလိုနေရာမှာပင် နေရာတင်ပုံသွင်းစနစ်များသည် အထူးအသုံးဝင်လာသည်။
ယာဉ်ရပ်နားကွင်း အပြီးသတ်ပြီးပြီ။ တကယ်ပဲ ပြန်ဖောက်ချင်သလား။
ဤအခြေအနေကို စိတ်ကူးကြည့်ပါ။
ကတ္တရာလမ်းခင်းပြီးသားဖြစ်သည်။
ယာဉ်ရပ်နားကွက်များ အပြီးသတ်ပြီးပြီ။
လမ်းဘေးဘောင်များ အပြီးသတ်ပြီးပြီ။
ရှုခင်းပြင်ဆင်ရေးလုပ်ငန်းလည်း ပြီးလုနီးပါးဖြစ်သည်။
ထို့နောက် စီမံကိန်းတွင် ဆက်တိုက်ဖြစ်နေသော ထိတွေ့အာရုံခံ လူသွားလမ်းကြောင်း တစ်ခုဖြင့် ယာဉ်ရပ်နားနေရာနှင့် အဆောက်အအုံဝင်ပေါက်ကို ချိတ်ဆက်ရန် လိုအပ်လာသည်။
ရိုးရာလမ်းခင်းတုံးများကို အသုံးပြုပါက ဖြတ်တောက်ခြင်း၊ တူးဖော်ခြင်း၊ ရှိပြီးသားလမ်းခင်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဖယ်ရှားခြင်း၊ ထိတွေ့အာရုံခံယူနစ်များကို တပ်ဆင်ခြင်း၊ အမြင့်ညှိခြင်းနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်မျက်နှာပြင်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်းတို့ လုပ်ရနိုင်သည်။
အဝါရောင်အမြှောင်းတစ်ခုအတွက် အလုပ်များလွန်းသည်။
နေရာတင်ပုံသွင်းစနစ်ကမူ မတူညီသောနည်းလမ်းကို အသုံးပြုသည်။
လမ်းခင်းကို အစားထိုးမည့်အစား ထိတွေ့လမ်းကြောင်းကို ပြင်ဆင်ထားသော ကတ္တရာ သို့မဟုတ် ကွန်ကရစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်ပုံဖော်သည်။
ဤနည်းဖြင့် ရှိပြီးသားနေရာတွင် ပြန်လည်တပ်ဆင်သည့် စီမံကိန်းများကို ပိုမိုလွယ်ကူစေနိုင်သည်။
အဲဒါကြောင့်ပင် ဤစနစ်အမျိုးအစားသည် အောက်ပါနေရာများအတွက် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ဖြစ်သည်—
ယာဉ်ရပ်နားနေရာများ၊ လမ်းလျှောက်လမ်းများ၊ ကျောင်းများ၊ ဆေးရုံများ၊ လူနေအိမ်ရာဖွံ့ဖြိုးရေးစီမံကိန်းများ၊ ပန်းခြံများ၊ စီးပွားရေးစီမံကိန်းများနှင့် အများပြည်သူသုံးအဆောက်အအုံများ။
၎င်းသည် “မျဉ်းအချို့ပါသော အဝါရောင်ဆေး” မဟုတ်ပါ
ဒါက အများဆုံး နားလည်မှုလွဲသည့်အချက်ဖြစ်နိုင်သည်။
အဝေးမှကြည့်လျှင် နေရာတင်ပုံသွင်းသော ထိတွေ့အာရုံခံလမ်းခင်းသည် အဝါရောင်ဆေးသုတ်ထားသည့် အမြှောင်းတစ်ခုလို ထင်ရနိုင်သည်။
အနီးကပ်ကြည့်လျှင် ကွာခြားချက်ကို တွေ့ရသည်။
မျက်နှာပြင်တွင် အမြင့်တင်ထားသော ထိတွေ့အာရုံခံပုံစံပါရှိသည်။
လမ်းညွှန်ထိတွေ့အာရုံခံလမ်းခင်းတွင် ပုံမှန်အားဖြင့် သွားလာရမည့်ဦးတည်ချက်ကို ညွှန်ပြရန် ရှည်လျားသော အမြှောင်းဖုများကို အသုံးပြုကြပြီး သတိပေးထိတွေ့မျက်နှာပြင်များတွင် သက်ဆိုင်ရာစံနှုန်းနှင့် နေရာအလိုက် အစက်ဖုများ သို့မဟုတ် အဖုအပိန့်ပုံစံများကို အသုံးများသည်။ မတူညီသော လူသွားအခြေအနေများအတွက် မတူညီသော ထိတွေ့အာရုံခံမျက်နှာပြင်ပုံစံများကို အသုံးပြုသည်။
ထို့ကြောင့် အဝါရောင်သည် မြင်သာသော အရောင်ခြားနားမှုကို ပေးသည်။
အမြင့်တင်ထားသော မျက်နှာပြင်ပုံစံက ထိတွေ့အာရုံခံအချက်အလက်ကို ပေးသည်။
၎င်းတို့သည် မတူညီသောအလုပ်နှစ်မျိုးကို တစ်ချိန်တည်း လုပ်ဆောင်ပေးနေသည်။
လမ်းခင်းပေါ်မှာ တိုက်ရိုက် ဘာကြောင့် ပြုလုပ်ရသလဲ။
ဤအပိုင်းကို ကန်ထရိုက်တာများ ပုံမှန်အားဖြင့် အလေးထားကြသည်။
အဆက်နေရာ ပိုနည်းခြင်း
ထိတွေ့အာရုံခံကြွေပြားတစ်ချပ်ချင်းစီသည် အနားများနှင့် အဆက်နေရာများစွာ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
အဆက်နေရာတိုင်းတွင် တပ်ဆင်မှုတိကျမှန်ကန်ရေးသည် အရေးကြီးသည်။
ဤ နေရာတင်ပုံသွင်းသော ထိတွေ့အာရုံခံလမ်းခင်းကို အသုံးပြုလျှင် ရှည်လျားသောအပိုင်းများကို ပိုမိုဆက်တိုက်ဖြစ်သော မျက်နှာပြင်အဖြစ် ပုံဖော်နိုင်သည်။
ထိုသို့ဖြင့် အချောသတ်ထားသော လမ်းကြောင်းကို ပိုမိုသပ်ရပ်သောအသွင်အပြင် ရရှိစေသည်။
ရှိပြီးသားနေရာဖွဲ့စည်းပုံအတိုင်း လိုက်ဖက်အောင် ပိုမိုလွယ်ကူခြင်း
လက်တွေ့စီမံကိန်းများသည် အပြည့်အဝဖြောင့်တန်းသော စတုဂံပုံများ ဖြစ်ခဲသည်။
သင့်တွင် အောက်ပါတို့ ရှိနိုင်သည်—
တစ်ဖက်တွင် ယာဉ်ရပ်နားကွက်များ၊
အခြားတစ်ဖက်တွင် သစ်ပင်များ၊
ရှေ့တွင် အဆောက်အအုံဝင်ပေါက်၊
လမ်းတစ်ဝက်တွင် ချဉ်းကပ်လမ်းတစ်ခု၊
နှင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်လိုခြင်းမရှိသော ရှိပြီးသားကတ္တရာလမ်းတစ်လမ်း။
လုပ်ငန်းခွင်တွင် ပုံသွင်းသည့်စနစ်က ရှိပြီးသားနေရာဖွဲ့စည်းပုံကို လိုက်၍ ထိတွေ့လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖန်တီးရန် ပိုမိုလွယ်ကူစေသည်။
ကတ္တရာနှင့် ကွန်ကရစ်မျက်နှာပြင်များအတွက် အသုံးဝင်ခြင်း
ဤအချက်သည် ပြန်လည်မွမ်းမံရေးအတွက် အထူးအရေးကြီးသည်။
ရှိပြီးသားအောက်ခံသည် ကတ္တရာ သို့မဟုတ် ကွန်ကရစ် ဖြစ်ပြီးသား ဖြစ်နိုင်သည်။
လုံးဝသီးခြားလမ်းခင်းဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခု ထပ်မံထည့်သွင်းမည့်အစား ထိတွေ့အာရုံခံစနစ်ကို သင့်လျော်စွာပြင်ဆင်ထားသော အောက်ခံပေါ်တွင် အသုံးချနိုင်သည်။
အကျယ်ကို စိတ်ကြိုက်ပြင်ဆင်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူခြင်း
အချို့စီမံကိန်းများတွင် ထိတွေ့လမ်းကြောင်းအကျယ် မတူညီရန် လိုအပ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ နေရာတင်ပုံသွင်းစနစ်အတွက် အသုံးများသော ပုံစံခွက်အကျယ်များတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်နိုင်သည်—
30 cm / 40 cm / 50 cm / 60 cm
ထိုသို့ဖြင့် ကန်ထရိုက်တာများသည် လမ်းကြောင်းဒီဇိုင်းဆွဲရာတွင် ပိုမိုလိုက်လျောညီထွေစွာ ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။
ပစ္စည်း၏ အမှန်တကယ်သဘောသဘာဝက ဘယ်လိုလဲ။
ကျွန်ုပ်တို့၏ နေရာတင်ပုံသွင်းသော ထိတွေ့အာရုံခံလမ်းခင်းစနစ် သည် ကြိုတင်ထုတ်လုပ်ထားသော တုံးများအစား အမှုန့်နှင့် ပေါင်းစပ်ကော်ပစ္စည်းကို တွဲဖက်အသုံးပြုသည်။
ပုံမှန်ရောစပ်အချိုးမှာ ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်—
အမှုန့် 5 ပိုင်း : ပေါင်းစပ်ကော်ပစ္စည်း 1 ပိုင်း
အချောသတ် ထိတွေ့အာရုံခံအလွှာသည် ပုံမှန်အားဖြင့် အောက်ပါခန့်ရှိသည်—
အထူ 4–5 mm
ရိုးရာလမ်းခင်းတုံးတစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ပါးသည်ဟု ထင်ရသည်။
သို့သော် သတိရပါ— ဤအလွှာသည် နောက်ထပ်ဖွဲ့စည်းပုံခံ လမ်းခင်းအလွှာတစ်ခု ဖြစ်လာရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းမဟုတ်ပါ။
၎င်း၏တာဝန်မှာ တည်ငြိမ်သောအောက်ခံပေါ်တွင် လိုအပ်သည့် အမြင့်တင်ထားသော ထိတွေ့အာရုံခံမျက်နှာပြင်ကို တိုက်ရိုက်ဖန်တီးပေးရန်ဖြစ်သည်။
အောက်ရှိအခြေခံလွှာကသာ ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာဝန်ကို ဆက်လက်ထမ်းဆောင်သည်။
နေရာတင်ပုံသွင်းသော ထိတွေ့အာရုံခံလမ်းခင်းကို ဘယ်လိုတပ်ဆင်သလဲ။
ဤအဆင့်တွင်ပင် အမြင်လှပသောစီမံကိန်းတစ်ခု အောင်မြင်မည် သို့မဟုတ် ပျက်စီးမည်ကို ဆုံးဖြတ်သည်။
1. အောက်ခံမှ စတင်ပါ
ကတ္တရာ သို့မဟုတ် ကွန်ကရစ်သည် တည်ငြိမ်နေရန် လိုအပ်သည်။
ဖုန်မှုန့်၊ ပြုတ်ထွက်နေသောအမှုန်များ၊ ရွှံ့၊ ဆီနှင့် အားနည်းသောမျက်နှာပြင်ပစ္စည်းများကို ဖယ်ရှားသင့်သည်။
အောက်ခံမျက်နှာပြင်ကိုယ်တိုင် ပျက်စီးနေပါက ၎င်းပေါ်တွင် ထိတွေ့အာရုံခံပစ္စည်း တင်လိုက်ရုံဖြင့် အံ့ဖွယ်ပြုပြင်ပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။
မကောင်းသောအောက်ခံပေါ်ရှိ လှပသော ထိတွေ့အာရုံခံအမြှောင်းသည်လည်း မကောင်းသောတပ်ဆင်မှုသာ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။
2. လမ်းကြောင်းကို ဦးစွာအမှတ်အသားပြုပါ
လမ်းကြောင်း အမှန်တကယ် ဘယ်ဘက်သို့သွားမည်ကို မဆုံးဖြတ်ရသေးမီ ပစ္စည်းကို မရောစပ်ပါနှင့်။
လမ်းကြောင်းသည် အောက်ပါတို့နှင့် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ချိတ်ဆက်ရမည်—
အဆောက်အအုံဝင်ပေါက်များ၊ လူသွားလမ်းများ၊ ချဉ်းကပ်လမ်းများ၊ လမ်းဖြတ်ကူးနေရာများနှင့် အခြားလူတိုင်းအသုံးပြုနိုင်သော အဆောက်အအုံပစ္စည်းများ။
လမ်းကြောင်းသည် ဆက်တိုက်ဖြစ်သော လူသွားစနစ်တစ်ခုအဖြစ် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သင့်သည်။
3. ပစ္စည်းကို ရောစပ်ပါ
အမှုန့်နှင့် ပေါင်းစပ်ကော်ပစ္စည်းကို သတ်မှတ်ထားသောအချိုးအတိုင်း နှံ့စပ်စွာ ရောစပ်သည်။
ရည်ရွယ်ချက်မှာ အရည်အသွေးတစ်သမတ်တည်းရှိသော အရောအနှောတစ်ခု ရရှိရန်ဖြစ်သည်။
ရောစပ်ရာတွင် ပေါ့ပေါ့ဆဆလုပ်ပါက နောက်ပြဿနာသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ပစ္စည်းအသုံးချချိန်တွင် ပေါ်လာတတ်သည်။
4. ထိတွေ့အာရုံခံပုံစံခွက်ကို နေရာချပါ
ပုံစံခွက်က အမြင့်တင်ထားသော ပုံစံကို သတ်မှတ်ပေးသည်။
တန်းညှိမှုသည် အရေးကြီးသည်။
50 cm အကွာအဝေးတွင် အနည်းငယ်လွဲချော်ခြင်းတစ်ခုသည် အရေးကြီးပုံမပေါ်နိုင်ပါ။
ထိုလွဲချော်မှုကို 30 မီတာတစ်လျှောက် ထပ်ခါထပ်ခါဖြစ်စေလျှင် ထိတွေ့လမ်းကြောင်းသည် မနက်ခင်းဆိုးတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့သလို ရုတ်တရက် မြင်ရလိမ့်မည်။
5. ပစ္စည်းကို ဖြည့်ပြီး ညီညာအောင်လုပ်ပါ
ရောစပ်ထားသောပစ္စည်းကို ပုံစံခွက်ထဲထည့်ပြီး ညီညာစွာ ဖြန့်သည်။
အချောသတ်အလွှာသည် ယေဘုယျအားဖြင့် 4–5 mmခန့်ရှိပြီး စနစ်နှင့် စီမံကိန်းလိုအပ်ချက်များအပေါ် မူတည်သည်။
လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်လုံး အမြင့်တင်ထားသော ထိတွေ့အာရုံခံပုံစံကို ရှင်းလင်းစွာ ထိန်းထားရမည်ဖြစ်သောကြောင့် တစ်သမတ်တည်းဖြစ်မှုသည် အရေးကြီးသည်။
6. ပုံစံခွက်ကို ဖယ်ရှားပြီး အသားသေခိုင်မာစေပါ
မှန်ကန်စွာ ပုံဖော်ပြီးသည်နှင့် ပုံစံခွက်ကို ဖယ်ရှားသည်။
ကျန်ရှိသည်မှာ ဓာတ်ပုံတွင် သင်မြင်နိုင်သော ဆက်တိုက်အမြင့်တင်ထားသည့် ထိတွေ့အာရုံခံပုံစံဖြစ်သည်။
သင့်လျော်စွာ အသားသေခိုင်မာပြီးနောက် မျက်နှာပြင်သည် လူသွားလမ်းကြောင်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်လာရန် အသင့်ဖြစ်သည်။
ဘာကြောင့် အဝါရောင်လဲ။
အဝါရောင်ထိတွေ့အာရုံခံလမ်းခင်းသည် မှောင်သောကတ္တရာနှင့် မီးခိုးရောင်လမ်းခင်းနောက်ခံများစွာနှင့် အရောင်ကွဲပြားမှု ထင်ရှားစွာပေးနိုင်သောကြောင့် အသုံးများသည်။
ဓာတ်ပုံကို ထပ်ကြည့်ပါ။
ပေါင်းစပ်ထားပုံသည် အလွန်ရိုးရှင်းသည်—
မီးခိုးရောင်လမ်း + အစိမ်းရောင်ယာဉ်ရပ်နားနေရာ + အဝါရောင်ထိတွေ့လမ်းလျှောက်လမ်း
ထိတွေ့လမ်းကြောင်းကို ချက်ချင်း သတိပြုမိနိုင်သည်။
ထိုအချက်သည် အသွင်အပြင်အတွက်သာ အသုံးဝင်သည်မဟုတ်ပါ။
ကောင်းမွန်သော ထိတွေ့အာရုံခံဒီဇိုင်းသည် အမြင်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းရှိသူများအတွက် မြင်သာသောအရောင်ခြားနားမှုကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး အမြင့်တင်ထားသောမျက်နှာပြင်က ထိတွေ့မှုမှတစ်ဆင့် အချက်အလက်ပေးသည်။ နိုင်ငံအသီးသီး၏ ထိတွေ့အာရုံခံလမ်းခင်းဆိုင်ရာ လမ်းညွှန်ချက်များသည်လည်း သင့်လျော်သော မျက်နှာပြင်ပုံစံများနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်လမ်းခင်းမှ မြင်သာစွာခွဲခြားနိုင်မှုကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။
သို့သော် စီမံကိန်းတိုင်းအတွက် အဝါရောင်သည် အလိုအလျောက် မှန်ကန်သည့်ရွေးချယ်မှုမဟုတ်ပါ။
ပတ်ဝန်းကျင်လမ်းခင်း၏အရောင်နှင့် သက်ဆိုင်ရာဒေသခံ လူတိုင်းသုံးစွဲနိုင်ရေးစံနှုန်းကို အမြဲထည့်သွင်းစဉ်းစားသင့်သည်။
နေရာတင်ပုံသွင်းသော ထိတွေ့အာရုံခံလမ်းခင်းသည် ဘယ်နေရာတွင် အသင့်လျော်ဆုံးလဲ။
ဤနေရာတွင် စနစ်က အမှန်တကယ် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ဖြစ်လာသည်ဟု ကျွန်ုပ်ယူဆသည်။
စီမံကိန်းတိုင်းတွင် ၎င်းကို မလိုအပ်ပါ။
လမ်းလျှောက်လမ်းအသစ်တစ်ခုကို အစမှအဆုံး ဆောက်လုပ်နေပြီး သတ်မှတ်ချက်တွင် ကြိုတင်ပုံသွင်းထားသော ထိတွေ့အာရုံခံယူနစ်များကို အသုံးပြုရန် ဖော်ပြထားပြီးသားဆိုလျှင် ရိုးရာကြွေပြားများက အလွန်ကောင်းစွာ အသုံးဝင်နိုင်သည်။
သို့သော် ဓာတ်ပုံထဲကဲ့သို့ ရှိပြီးသားယာဉ်ရပ်နားနေရာတစ်ခုကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။
လမ်းခင်း အပြီးသတ်ပြီးသားဖြစ်သည်။
ထိတွေ့အာရုံခံတုံးများ ထည့်ရန်အတွက်သာ ရှည်လျားသောအမြှောင်းတစ်ခုကို တူးဖော်ချင်မည်ဟု မဆိုနိုင်ပါ။
ဤအခြေအနေသည် နေရာတင်ပုံသွင်းသော ထိတွေ့လမ်းလျှောက်လမ်းကို အသုံးပြုရန် အလွန်ကောင်းမွန်သော နမူနာဖြစ်သည်။
တူညီသောအကြောင်းပြချက်သည် အောက်ပါနေရာများနှင့်လည်း သက်ဆိုင်သည်—
ရှိပြီးသား ယာဉ်ရပ်နားကွင်းများ
ကျောင်းဝင်းများ
ဆေးရုံဝင်ပေါက်များ
စီးပွားရေးရင်ပြင်များ
လူနေအိမ်ရာအသိုင်းအဝိုင်းများ
ပန်းခြံများနှင့် စိမ်းလန်းလမ်းကြောင်းများ
အများပြည်သူသုံး လူသွားနေရာများ
ရှိပြီးသား ကတ္တရာလမ်းလျှောက်လမ်းများ
ကွန်ကရစ် လူသွားလမ်းကြောင်းများ
တစ်နည်းအားဖြင့်—
မြေမျက်နှာပြင် အပြီးသတ်ထားပြီးသားဖြစ်သော်လည်း လူတိုင်းသွားလာနိုင်ရေးကို ထပ်ဖြည့်ရန် လိုအပ်သည့်အခါ နေရာတင်ပုံသွင်းသော ထိတွေ့အာရုံခံလမ်းခင်းသည် ပိုမိုစိတ်ဝင်စားဖွယ် ရွေးချယ်မှုဖြစ်လာသည်။
ကြွေပြား သို့မဟုတ် နေရာတင်ပုံသွင်းစနစ်— ဘယ်တစ်ခုကို ရွေးသင့်သလဲ။
စနစ်တစ်ခုက အမြဲပိုကောင်းသည်ဟု ကျွန်ုပ် မပြောလိုပါ။
အဲဒီလိုဆိုရင် လွယ်ကူလွန်းသွားမည်။
ပိုမိုကောင်းမွန်သော မေးခွန်းမှာ—
သင် လုပ်ဆောင်နေသည့် စီမံကိန်းက ဘယ်လိုအမျိုးအစားလဲ။
သတ်မှတ်ထားသော လမ်းခင်းစနစ်ပါရှိသည့် လုံးဝအသစ်သောစီမံကိန်းအတွက် ကြိုတင်ထုတ်လုပ်ထားသော ထိတွေ့အာရုံခံကြွေပြားများသည် ရိုးရှင်းလွယ်ကူသောရွေးချယ်မှု ဖြစ်နိုင်သည်။
ရှိပြီးသားလမ်းခင်းကို ဖြတ်တောက်ခြင်းကြောင့် မလိုအပ်သောအလုပ်များ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ပြန်လည်မွမ်းမံရေး သို့မဟုတ် ရှိပြီးသားနေရာတွင် ပြန်လည်တပ်ဆင်ရေးစီမံကိန်းအတွက် နေရာတင်ပုံသွင်းသော ထိတွေ့အာရုံခံလမ်းခင်း သည် ပိုမိုသပ်ရပ်ကောင်းမွန်သော ဖြေရှင်းနည်းကို ပေးနိုင်သည်။
မြင်သာသောအဆက်နေရာ ပိုနည်းပြီး ရှည်လျားစွာ ဆက်တိုက်ဖြစ်သည့်လမ်းကြောင်း လိုအပ်ပါကလည်း ၎င်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသင့်သည်။
ထို့ပြင် သင့်လမ်းကြောင်းသည် ပုံမှန်မဟုတ်သောနေရာဖွဲ့စည်းပုံအတိုင်း လိုက်ရန်လိုအပ်ပါက လုပ်ငန်းခွင်တွင် ထိတွေ့အာရုံခံမျက်နှာပြင်ကို တိုက်ရိုက်ပုံဖော်နိုင်ခြင်းက ကန်ထရိုက်တာကို ပိုမိုလိုက်လျောညီထွေစေသည်။
လူများ မကြာခဏ မေ့တတ်သော အသေးစိတ်အချက်တစ်ခု
ထိတွေ့အာရုံခံအမြှောင်းတစ်ခုတည်းက စီမံကိန်းတစ်ခုလုံး မဟုတ်ပါ။
၎င်းသည် ဘယ်နေရာမှ စတင်သလဲ။
ဘယ်နေရာမှာ အဆုံးသတ်သလဲ။
တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရပ်ထားသောကားတစ်စီးထဲသို့ တိုက်ရိုက်ပို့ဆောင်နေသလား။
သစ်ပင်တစ်ပင်က လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်တောက်နေသလား။
အဆောက်အအုံဝင်ပေါက်အထိ အမှန်တကယ် ရောက်သလား။
လမ်းမတွင် လမ်းကြောင်းက ရုတ်တရက် ပျောက်ဆုံးသွားသလား။
ဤမေးခွန်းများသည် အောက်ပါအတိုင်း ရိုးရိုးပြောခြင်းထက် ပို၍အရေးကြီးသည်—
“ကျွန်ုပ်တို့ ထိတွေ့အာရုံခံလမ်းခင်း တပ်ဆင်ခဲ့သည်။”
ထိတွေ့အာရုံခံလမ်းသည် အလှဆင်ပစ္စည်းအဖြစ်မဟုတ်ဘဲ လမ်းကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် အလုပ်လုပ်သင့်သည်။
အဲဒါကြောင့်ပင် ဓာတ်ပုံထဲက စီမံကိန်းကို ကျွန်ုပ် သဘောကျသည်။
အဝါရောင်လမ်းညွှန်အမြှောင်းသည် ယာဉ်ရပ်နားကွင်းအလယ်တွင် ကျပန်းနေရာချထားခြင်း မဟုတ်ပါ။
၎င်းသည် ယာဉ်ရပ်နားကွက်များဘေးတွင် ရှင်းလင်းသော မြင်သာသည့်မျဉ်းတစ်ကြောင်း ဖန်တီးပြီး လူသွားဦးတည်ရာဘက်သို့ ဆက်လက်သွားသည်။
ရိုးရှင်းသည်။
သို့သော် ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည်။
နေရာတင်ပုံသွင်းသော ထိတွေ့အာရုံခံလမ်းခင်းသည် အမှန်တကယ်အားဖြင့် ရှိပြီးသားနေရာအတွက် ပြန်လည်တပ်ဆင်ရေးဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုဖြစ်သည်
လူများက ထိတွေ့အာရုံခံလမ်းခင်းဟု ကြားလိုက်သောအခါ အဝါရောင်ကွန်ကရစ်တုံးများကို မကြာခဏ မြင်ယောင်တတ်ကြသည်။
၎င်းသည် တည်ဆောက်နိုင်သည့်နည်းလမ်းများအနက် တစ်ခုသာဖြစ်သည်။
ရှိပြီးသား ကတ္တရာနှင့် ကွန်ကရစ်နေရာများအတွက် နေရာတင်ပုံသွင်းသော ထိတွေ့အာရုံခံလမ်းခင်းစနစ် တစ်ခုက စီမံကိန်းပိုင်ရှင်များနှင့် ကန်ထရိုက်တာများကို နောက်ထပ်ရွေးချယ်စရာတစ်ခုပေးသည်။
ချောင်နေသော ကြွေပြားတန်းများ မရှိပါ။
နောက်မှမှ ထပ်ဖြည့်ထားသလို ထိတွေ့လမ်းကြောင်းကို မြင်ရစေရန်လည်း မလိုအပ်ပါ။
ရှိပြီးသားလမ်းခင်းကို ပြင်ဆင်ပါ၊ လိုအပ်သည့်နေရာတွင် အမြင့်တင်ထားသော ထိတွေ့အာရုံခံပုံစံကို ဖန်တီးပါ၊ ထို့နောက် ကျန်လူသွားလမ်းကြောင်းနှင့် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ချိတ်ဆက်ပါ။
တစ်ခါတစ်ရံ လူတိုင်းသွားလာနိုင်ရေးအတွက် အသုံးဝင်ဆုံးအဆင့်မြှင့်တင်မှုသည် လမ်းလျှောက်လမ်းတစ်ခုလုံးကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းမဟုတ်ပါ။
ရှိပြီးသားလမ်းခင်းနှင့် ဘယ်လိုလိုက်ဖက်စွာ လုပ်ဆောင်ရမည်ကို သိခြင်းပင်ဖြစ်သည်။